/frimg/1/65/77/1657791.jpg)
Ekki slæmt ef börn ánetjast lestri
Frétt um gagnrýni á lestrarappið Læsi byggir á tveimur nafngreindum viðmælendum, einum höfundi appsins og móður sem fékk undanþágu, og gefur báðum sjónarmiðum rými. Tölfræði um útbreiðslu appsins er hins vegar ótengd nokkurri heimild og enginn óháður þriðji aðili kemur að málinu.
Tölurnar bera fréttina uppi: 1.916 kennarar, 102 skólar, tæplega 23.000 nemendur og yfir 30.000 foreldrar. Hvaðan koma þær? Fréttin segir það hvergi. Líklegasta uppsprettan eru eigendur Læsis sjálfir, sem hafa augljósa hagsmuni af því að sýna fram á útbreiðslu, og lesandinn getur ekki sannreynt neitt af þessu innan fréttarinnar. Ein setning um uppruna gagnanna hefði dugað.
Jafnvægið er að öðru leyti í lagi. Málfríður Bjarnadóttir fær að svara gagnrýninni beint og Yrsa Þöll Gylfadóttir rökstyður afstöðu sína án þess að blaðamaður halli sér á aðra hvora hliðina. Fyrirsögnin er þó bein tilvitnun í talsmann appsins og festir hans framsetningu í öndvegi.
Stærsta eyðan er þriðji aðilinn. Umræðan snýst um skráningu á lestri barna í appi sem meirihluti grunnskóla notar, en hvorki menntayfirvöld, sveitarfélög né Persónuvernd eru spurð um persónuupplýsingar barna eða um hvort skólum sé heimilt að gera notkun að skyldu. Jóhannes Haukur, sem hratt umræðunni af stað, er einungis vitnaður úr Facebook-færslu.
