Leitin að erindi fjölmiðlanefndar
Fjölmiðlarýnir Viðskiptablaðsins gagnrýnir fyrst RÚV fyrir að setja hækkanir á kjöti og mjólk í samhengi við loforð verslana án þess að nefna miðstýrða verðlagningu búvara. Síðan beinist pistillinn að fjölmiðlanefnd, sem höfundur telur erindislausa stofnun sem leiti sér nýrra verkefna, nú síðast í fræðslu barna um gervigreind.
Í föstum skoðanadálki stendur fyrri hlutinn sterkast. Ábendingin um að verðlagsnefnd búvara ráði verði á mjólk, og að RÚV hefði getað spurt ASÍ um afstöðu fulltrúa síns þar, er sanngjörn og sannreynanleg gagnrýni sem lesandinn getur sjálfur kannað.
Um fjölmiðlanefnd gegnir öðru máli. Lagatúlkunin um að hvorki tilskipanir Evrópusambandsins né lögskýringargögn nái til hlaðvarpa er sett fram sem augljós staðreynd, en rök nefndarinnar sjálfrar fá ekkert rými. Fullyrðingin um að starfsauglýsing hafi sagt nýjum starfsmanni að „finna sér verkefni“ er endursögn sem kallar á beina tilvitnun; án hennar verður ekki greint milli staðreyndar og háðs. Höfundur spyr heldur ekki hvort spurningalistar um kyn viðmælenda eigi stoð í lögum fremur en í hugkvæmni nefndarinnar.
Saga áfengisbannsins er lífleg en sannar lítið um íslenska stofnun, og orðalag á borð við „einelti“ í garð nafngreinds framkvæmdastjóra er fremur skammaryrði en röksemd. Pistillinn er beittur og læsilegur, en skopið kemur oft í stað rökstuðnings.
/frimg/6/64/664557.jpg)
