Segja ríkið hafa skapað neyðina
Fréttin greinir frá yfirlýsingu stjórnar Velferðar, samtaka stjórnenda í velferðarþjónustu sveitarfélaga, í kjölfar umfjöllunar Kveiks um aðbúnað barna í einkareknum úrræðum. Samtökin segja ríkið hafa lagt niður sérhæfð meðferðarheimili án þess að byggja önnur upp og þannig neytt sveitarfélögin til að leita til einkaaðila.
Yfirlýsing hagsmunasamtaka er hér endursögð nánast málsgrein fyrir málsgrein, og ekkert annað kemur fram. Fyrirsögnin eignar samtökunum fullyrðinguna með orðinu „Segja“, sem er til fyrirmyndar. Meginefnið er þó þungt ásökun á hendur ríkinu, og hvorki ráðuneyti né Barna- og fjölskyldustofa fær að svara. Í deilu um ábyrgð á velferð barna er það alvarlegur galli.
Fullyrðingin um að ríkið hafi „skipulega“ lagt niður meðferðarheimili er kjarni málsins, en hún er hvergi studd dæmum. Hvaða heimili var lokað, hvenær og hversu mörg rými töpuðust? Tilvísun samtakanna í 79. grein barnaverndarlaga er staðfest heimild um lagaskyldu ríkisins, en hún segir ekkert um hvort skyldan hafi verið vanrækt.
Umfjöllun Kveiks, sem er tilefni yfirlýsingarinnar, fær aðeins eina setningu. Lesandinn veit því lítið um hvað samtökin eru að bregðast við eða hvort sveitarfélögin sjálf hafi verið gagnrýnd þar. Fréttamaður hefði með einu símtali og stuttu yfirliti getað gert úr þessu frétt í stað þess að birta málflutning samtakanna óbreyttan.
