Snorri ómyrkur í máli á Alþingi: „Virðulegur forseti. Ég hef fengið nóg“
Frétt um ræðu Snorra Mássonar á Alþingi um enskunotkun í almannarými og frumvarp hans um breytingar á markaðssetningarlögum. Allt efnið er komið frá honum sjálfum: bein tilvitnanir úr ræðunni og greinargerð frumvarpsins í heild. Engin utanaðkomandi rödd, hvorki sérfræðingur né gagnrýnandi, kemur að málinu.
Sterkasti þáttur fréttarinnar er gagnsæið: greinargerð frumvarpsins er birt í heild og lesandinn getur sjálfur lagt mat á röksemdirnar í stað þess að fá útdrátt blaðamanns. Ræða á Alþingi og framlagt frumvarp eru opinber gögn og tilvitnanirnar eru skýrt eignaðar. Að þessu marki er verkið í lagi.
En hér stöðvast blaðamennskan. Ekkert er gert til að setja tillöguna í samhengi: engin viðbrögð frá Íslenskri málnefnd, sem vísað er til innan greinargerðarinnar sjálfrar, ekkert frá Samtökum ferðaþjónustunnar eða verslunarfyrirtækjum sem reglurnar myndu bindast, og engin lögfræðileg skoðun á því hvort skyldan standist EES-skuldbindingar. Samanburðurinn við Frakkland, Lettland og Québec er tekinn óskoðaður úr greinargerðinni.
Framsetning blaðamannsins er hlutlæg í orðavali, en niðurstaðan er sú að málflutningur eins þingmanns fer nánast óbreyttur fram sem frétt. Það hefði kostað lítið að hringja í tvo aðila. Nægilegt til að lesandinn viti hvað var lagt fram; ófullnægjandi til að hann geti metið það.
