„Við skulum bara spyrja að leikslokum“
Frétt um niðurskurð til Bókasafnssjóðs í fjárlagafrumvarpi þar sem barnabókahöfundur og menningarráðherra fá bæði orðið í viðtölum við fréttastofu. Vísað er í minnisblað lögmannsstofunnar Réttar um mögulegt brot á eignarréttarákvæði stjórnarskrárinnar. Byggt á eigin viðtölum en tölur höfundarins um tekjuskerðingu eru ekki reyndar.
Sterkasti þáttur fréttarinnar er að ráðherrann er ekki aðeins beðinn um almenn viðbrögð heldur spurður sérstaklega út í stjórnarskrárröksemdina, og svarið („Ég ætla einfaldlega ekki að tjá mig um það í augnablikinu“) er látið standa ómálað. Þar fer blaðamaðurinn skref lengra en lágmarkið krefst. Heimildakeðjan er líka skýr: fjárlagafrumvarpið, minnisblað lögmannsstofunnar Réttar frá nóvember, 72. grein stjórnarskrárinnar. Allt sannreynanlegt.
Þar á móti stendur ein fullyrðing óskoðuð. Gunnar segir að taka eigi „einn þriðja til helming af 70% af tekjum barnabókahöfunda“. Þetta er þung tala sem enginn er látinn staðfesta, hvorki ráðherra, ráðuneytið né Rithöfundasambandið. Lesandinn getur ekki sannreynt hana innan fréttarinnar.
Ein tilvitnun í Gunnar er brotin í miðju og skilar sér óskiljanleg. Þegar orðrétt tilvitnun nafngreinds manns er slitin úr samhengi bitnar það á því sem mestu skiptir: að rétt sé eftir haft.
Setningin um PISA og lesskilning drengja hangir laus í textanum án tengingar við bókasafnssjóðinn. Óheppilegt í frétt sem annars er vel skipulögð.
