Vill koma í veg fyrir að brotamenn geti falið fortíð sína með nafnbreytingu
Sigurður Helgi Pálmason, þingmaður Flokks fólksins, hyggst leggja fram frumvarp sem heimilar stjórnvöldum að synja mönnum með óskilorðsbundinn dóm fyrir alvarleg brot um nafnbreytingu. Fréttin byggir á viðtali Kastljóss við hann og vísar til frásagnar þolanda í Kveik.
Ein rödd ber alla fréttina: flutningsmaðurinn sjálfur. Viðtalsformið réttlætir það að hluta, enda er eðlilegt að þingmaður skýri eigið frumvarp. Spyrillinn þrýstir þó á um mikilvægt atriði, hvaða brot falli undir heimildina, og fær fram að horft sé til kynferðisbrota og að um heimild en ekki bann sé að ræða.
Þar stöðvast hins vegar vinnan. Sigurður nefnir sjálfur stjórnarskrárvarinn rétt og meðalhóf, en enginn lögfræðingur eða fulltrúi sjónarmiða um betrun fanga er spurður hvort leiðin standist. Lesandinn fær ekkert samhengi um gildandi reglur um nafnbreytingar, hversu oft dæmdir menn breyta nafni eða hvernig nágrannalönd haga málum. Fullyrðingin um að þingmenn úr mörgum flokkum standi að frumvarpinu er óstaðfest, því enginn þeirra er nafngreindur.
Tilvísunin í Kveik tengir málið við raunverulegan skaða og er vel heimfærð í eigin umfjöllun miðilsins. Í heild er fréttin traust endursögn viðtals en þunn sem umfjöllun um mál sem snertir grundvallarréttindi.
