Inga vill ekki setja „tugi milljarða í lofts­lags­mál“

Stærsti veikleikinn er sá að greinin virkar sem ógagnrýnið boðstykki fyrir sjónarmið eins stjórnmálamanns. Inga heldur til dæmis fram að Ísland „mengi hlutfallslega sennilega minnst í heiminum" en viðurkenni jafnframt sjálf að hún „nái ekki utan um" gagnstæðar fullyrðingar, og blaðamaðurinn gerir ekkert til að skýra þá mótsögn eða staðreyndaathuga hana með opinberum tölum. Fullyrðingin um olíuboranir og „íslensku olíusjóðinn" er sett fram án allrar umfjöllunar um hvort slík auðlind sé raunverulega til staðar eða hverjar afleiðingarnar yrðu. Þetta er greinileg vandi: þegar ráðherra setur fram pólitískar fullyrðingar sem hafa efnislegt innihald, til dæmis um mengunarhlutfall eða ETS-kerfið, ber blaðamanni skylda til að setja þær í samhengi, hvort sem er með sérfræðiheimild eða opinberum gögnum. Ekkert af þessu er gert. Engin önnur heimild en Inga sjálf kemur við sögu; enginn er spurður um mótsjónarmið, hvorki varðandi ESB-aðild, loftslagsmál né gagnrýnina á forsætisráðherra. Greinin hefði að minnsta kosti þurft annað hvort skýra samhengiskassa eða viðbrögð frá aðila sem ekki deilir sömu skoðun.