Ljós í óreiðu samtímans
heimildin.is 178 gr. 6.4
ruv.is 1301 gr. 6.2
visir.is 2875 gr. 6.0
vb.is 668 gr. 5.9
mbl.is 1012 gr. 5.7
dv.is 989 gr. 5.2
mannlif.is 232 gr. 4.9
nutiminn.is 191 gr. 4.5
heimildin.is 178 gr. 6.4
ruv.is 1301 gr. 6.2
visir.is 2875 gr. 6.0
vb.is 668 gr. 5.9
mbl.is 1012 gr. 5.7
dv.is 989 gr. 5.2
mannlif.is 232 gr. 4.9
nutiminn.is 191 gr. 4.5
nutiminn.is 2 heimildir 2026-05-20 08:00

Dómsmálaráðherra ver áform um brottfararstöð: „Þetta er mýkri leið en það sem við gerum í dag“

Greinin er í raun samantekt á viðtali Frosta Logasonar við dómsmálaráðherra á efnisveitunni Brotkast, þar sem ráðherrann fær rúmt svigrúm til að verja áform um brottfararstöð. Ekkert mótvægi er leitað hjá gagnrýnendum eða sérfræðingum. Greinin er nær umfjöllunarefni úr einum sjónarhóli og vísar lesendur á áskriftarefni Brotkasts.

Einkunn Vitans: 4/10
Mat Vitans
Greinin er endurritun á viðtali annars miðils þar sem ráðherra fær rúm til að verja stefnu sína án nokkurs mótvægis. Nánast engin sjálfstæð fréttaöflun eða sannprófun.
Gagnrýni Vitans
Mest ber á því að greinin byggist alfarið á sjónarmiðum dómsmálaráðherra án þess að nokkurt mótvægi sé leitað. Umboðsmaður barna er nefndur sem gagnrýnandi, en hann fær ekkert tækifæri til að rökstyðja sína afstöðu eða svara því sem ráðherrann segir um hans gagnrýni. Engar mannréttindasamtök, sérfræðingar í útlendingamálum eða lögfræðingar eru spurðir. Þetta er sérlega mikilvægt þar sem málefnið, vistun barna og fjölskyldna í lokuðu úrræði, er viðkvæmt og krefst vandaðrar blaðamennsku frekar en einhliða framsetningar. Greinin er í raun endurritun á viðtali annars miðils, Brotkasts, og því er upprunaleg fréttaöflun engin. Nútíminn bætir engu sjálfstæðu við, hvorki samhengi né viðbótarheimildum. Tilvitnun ráðherrans um að Ísland sé „eina Schengen-ríkið" sem hafi ekkert sambærilegt úrræði stendur án nokkurrar sannprófunar eða tilvísunar í gögn, þrátt fyrir að fullyrðingin sé umdeild og auðvelt sé að kanna hana. Framsetningin hallar skýrt að sjónarmiðum ráðherrans: fyrirsögnin notar beina tilvitnun hennar í þágu málflutnings hennar og greinin endar á retórískri spurningu ráðherrans sem fær að standa sem „síðasta orðið". Þetta virkar meira sem kynningarefni en fagleg blaðamennska.
← Til baka á forsíðu