Orðið á götunni: Bændur þurfa ekki ríkisstyrki - Við getum þetta sjálf sögðu þeir í þjóðaratkvæðagreiðslunni
Ritstjórnardálkur sem dregur þá ályktun af NEI-afstöðu bændaforystunnar í ESB-atkvæðagreiðslunni að bændur afsali sér þar með rétti til ríkisstuðnings. Blaðagrein Vilhjálms Bjarnasonar er rétt tilgreind og vitnað orðrétt í hana, en helstu tölur og stærstu fullyrðingarnar standa án tilvísana.
Dálkurinn er birtur sem ritstjórnarefni, og því er hann metinn á forsendum röksemda, ekki heimildajafnvægis. Kjarni hans er samt röksemdabrestur sem stendur eftir hvernig sem á er litið: afstaða til aðildar að ESB er lögð að jöfnu við afsal á búvörusamningi. Að segja NEI við aðild er ekki yfirlýsing um að engan stuðning þurfi. Höfundur byggir alla greinina á þessari samsvörun án þess að reyna að rökstyðja hana.
Heimildavinnan er misjöfn. Tilvitnunin í Vilhjálm Bjarnason er til fyrirmyndar: nafn, miðill, dagsetning, fyrirsögn og orðrétt tilvitnun. Skýrslan sem sögð er „einhliða áróðursskýrsla“ er hins vegar hvorki nefnd, dagsett né dæmi tekin úr henni. Sama gildir um Bændablaðið, þar sem afstöðu ritstjórnar er lýst án einnar tilvitnunar.
Talan þrjátíu milljarðar er ekki sannreynanleg innan greinarinnar sjálfrar, þótt hún kunni að styðjast við fjárlög eða búvörusamning. Fullyrðingin um að landbúnaðarvörur hækki mest allra matvara og kyndi undir verðbólgu kallar á gögn frá Hagstofunni. Orðalag eins og „betlistafur“ og „lyga- og áróðursherferð“ kemur í stað þeirra raka sem vantar.
