Banaslysið hefur djúp áhrif á samnemendur
Frétt um áhrif banaslyss á skólastarf í Menntaskólanum við Sund, byggð á eigin viðtali við skólastjórnandann sem er nafngreindur og víða vitnað til orðrétt. Umfjöllunin er hófstillt, nefnir ekki hin látnu og tekur fram að málið sé í rannsókn. Frumheimildavinnan er raunveruleg en umfangið er lítið.
Nafngreint viðtal við Helgu Sigríði Þórsdóttur er kjarni fréttarinnar, og það er frumvinna: blaðamaðurinn hringdi sjálfur, fékk orðrétt svör um áfallateymi, Rauða krossinn, námsráðgjafa og niðurfellda dagskrá. Í máli af þessu tagi er hófstillingin líka fagleg ákvörðun. Hin látnu eru ekki nafngreind, aðeins birtingarár, og fram kemur að lögregla og rannsóknarnefnd umferðarslysa fari með málið. Þar er ekki verið að hlaupa á undan rannsókninni.
Tvennt hnýtur maður um. Birtingarárin 2005, 2007 og 2009 eru einu hörðu staðreyndirnar í fréttinni sem eru án nokkurrar tilvísunar; þær eru að öllum líkindum úr tilkynningu lögreglu, en lesandinn fær ekki að vita það. Þá er sami stjórnandi kallaður skólameistari í inngangi og rektor í næstu efnisgrein, og skólinn er nefndur í fleirtölu í fyrstu línu. Smávægilegt, en sleifarlag.
Ein heimild, eitt viðtal, engin dýpri umfjöllun um stuðning framhaldsskóla við nemendur í svona aðstæðum. Þetta er vel unnin rútínufrétt, ekki meira.
