Paul Watson afar á­nægður með hand­tökuna

Viðtal við Paul Watson er gild tegund fréttamennsku, sérstaklega þegar atburðirnir eru í brennidepli. Vandinn felst ekki í því að Watson fái mikið rými heldur í því hvernig blaðamenn ramma viðtalið inn. Millisetningar höfunda lýsa afstöðu Watson sem fullgildri staðreynd á nokkrum stöðum: fullyrðingin um að hvalveiðar Kristjáns Loftssonar séu „kolólöglegar" er sett fram án fyrirvara, og millifyrirsögnin „Íslensk stjórnvöld taka á Kristjáni með silkihönskum" er beint tekin úr orðræðu Watson en birt sem hlutlaus fyrirsögn frá ritnefndinni. Þetta rennir saman rödd blaðamanns og heimildarmanns á óheppilegan hátt. Auk þess fá ásakanir Watson um lagabrot, mengun og brot á dýraverndunarákvæðum að standa ómótmæltar; enginn talsmaður Kristjáns Loftssonar, Landhelgisgæslunnar, Matvælastofnunar eða stjórnvalda er spurður viðbragða. Landhelgisgæslan er einungis vitnuð óbeint, og Watson er svo beðinn um að svara þeirri tilvitnun, sem gerir gagnaðila að verkfæri í frásögn Watson frekar en sjálfstæðri rödd. Fullyrðingin um að fimmtíu prósent Íslendinga séu nú á móti hvalveiðum er óstudd könnunargögnum. Sem viðtal er þetta vel lesanlegt og gefur innsýn í áætlun Watson, en sem frétt vantar verulega á jafnvægi og gagnrýna nálgun blaðamannanna.