Búnaðurinn margfalt verðmætari en gagnaverin sjálf
Blaðamaður heimsækir gagnaver AtNorth í Reykjanesbæ og ræðir við forstöðumann staðarvals um búnað, kælingu, varmanýtingu og stækkunaráform. Í síðari hluta greinarinnar eru störf og orkunotkun gagnavera borin saman við Noreg með tölum frá norskum stofnunum og Samtökum iðnaðarins.
Sterkasti hluti greinarinnar kemur í lokin. Þar lætur blaðamaður ekki tölur fyrirtækisins nægja heldur sækir gögn frá Norsku vatna- og orkumálastofnuninni, norska tækniráðinu og Samtökum iðnaðarins. Hann tekur fram að íslensku starfatölurnar komi frá fyrirtækjunum sjálfum og bendir á bilið milli 400 MW uppsettrar getu og 70 MW raunverulegrar notkunar. Slík vinnubrögð lyfta heimsóknargrein yfir kynningarefni.
Framan af er greinin hins vegar að mestu farvegur fyrir viðmælandann. Fullyrðingin um að hávaði sé „lítill og ekki meira en mætti vænta“ er sett fram í rödd blaðamannsins, ekki sem orð Jóhanns. Engir nágrannar eða heilbrigðiseftirlit eru spurð. Sama gildir um litla vatnsnotkun, kælistuðulinn 1,15 og markmið um 600 til 700 kílóvött á skáp: allt eru þetta tölur fyrirtækisins sem standa óhaggaðar.
Greinin er heimsókn og viðtal, og þar er ekki krafist jafnvægis eins og í rannsóknarfrétt. Óháð rödd um umhverfisþættina hefði þó styrkt hana verulega. Salan fyrir 485 milljarða er auk þess kynnt með óljósu „kom fram“ án þess að heimild sé nefnd.
