Útborgunardagurinn var í gær

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en les frekar eins og kynningarefni Viðskiptaráðs; hún endurspeglar nánast eingöngu sjónarmið og tölulegar úttektir ráðsins án þess að setja þær í samhengi eða gefa öðrum röddum rými. Það er til dæmis enginn hagfræðingur, fulltrúi verkalýðshreyfingarinnar eða fjármálaráðuneytisins sem fær tækifæri til að meta forsendurnar. Hugtakið „launafleygur" er notað á mjög ákveðinn hátt þar sem lífeyrisréttindi og tryggingagjald eru sett í sama flokk og skattar, sem er pólitísk túlkun sem margir myndu draga í efa; lífeyrisréttindi eru sparnaður sem kemur til baka til launþegans. Þessi framsetning er ekki hlutlaus, heldur leiðir lesandann í átt að þeirri niðurstöðu að launafleygurinn sé of mikill og þurfi að lækka. Tölulegar fullyrðingar um miðgildi launa og launakostnað eru rekjanlegar til Viðskiptaráðs og Hagstofu, en samverkandi áhrif breytinganna (35 þúsund króna hækkun) eru sett fram án útskýringar á reikniforsendum. Í heild vantar greininni verulega gagnrýna umfjöllun til að standast sem ritstjórnarefni fremur en hagsmunagæsla.