Leikskólar og skipulag eru ofarlega í hugum Kópavogsbúa

Greinin er dæmigerð götukönnun í aðdraganda kosninga: fréttastofa hittir fólk á förnum vegi og dregur saman helstu sjónarmið. Slík umfjöllun er lögmæt tegund og á ekki að mælast við sömu kröfum og rannsóknarfréttamennska. Hins vegar hefur greinin nokkra veikleika. Í fyrsta lagi er enginn viðmælenda nafngreindur, sem dregur úr sannreynanlegu gildi sjónarmiðanna; lesandinn getur ekki metið hverjir eru á bak við þessi orð. Í öðru lagi er ekki ljóst hversu marga fréttastofa ræddi við eða hvar, sem gerir erfitt að meta hvort um raunverulegt þverskurðarúrtak sé að ræða eða tilviljanakennda atburði. Framsetningin er þó hófleg og segir skýrt að um sé að ræða „suma þeirra Kópavogsbúa" sem rætt var við, sem kemur í veg fyrir að niðurstaðan sé túlkuð sem almenn skoðanakönnun. Grunnstaðreyndir um íbúafjölda og framboðsflóru eru auðsannreynanlegar. Ekki er hægt að segja að greinin vilji leiða lesandann í einhverja tiltekna pólitíska átt; hún lýsir fremur almennum umhugsunarefnum íbúa. Það vantar þó rödd kjörinna fulltrúa eða frambjóðenda til að setja umkvörtun íbúanna í samhengi, en greinin er of stutt til að geta talist villandi af þeim sökum.