Segir rafbyssur lokaúrræði þegar vægari aðferðir virka ekki
Stutt frétt um aðgerð sérsveitar við Hagkaup á Eiðistorgi, byggð á nafngreindum aðalvarðstjóra sem lýsir verklagi lögreglu við valdbeitingu. Fyrirsögnin eignar lögreglunni sína eigin fullyrðingu, sem er rétt handverk. Á hinn bóginn er frásögnin einvörðungu á forsendum lögreglunnar og upplýsingar um manninn byggðar á ónafngreindum heimildum.
Fyrirsögnin gerir það sem hún á að gera: hún segir „Segir“ og eignar þannig lögreglunni lýsinguna á eigin verklagi í stað þess að setja hana fram sem hlutlausan sannleika. Unnar Már Ástþórsson er nafngreindur, embætti hans tilgreint og lýsingin á spennulækkandi aðferðum og rafvopnum sem lokaúrræði er skýrt eignuð honum.
Þar endar þó heimildavinnan. Valdbeiting lögreglu með piparúða og rafbyssu er umdeilt efni á Íslandi, og hér fær aðeins sú stofnun sem beitti valdinu að lýsa því hvernig staðið var að því. Engin tilraun er gerð til að nefna hvort málið gangi til nefndar um eftirlit með lögreglu, hvort einhver hafi slasast, eða hvort atvikið verði skoðað sérstaklega. Ein setning um það hefði kostað lítið og bætt miklu.
Síðasta setningin vekur spurningar. Að maðurinn sé „íslenskur og á fimmtugsaldri“ er haft eftir ónafngreindum heimildum fréttastofu, og þjóðerni hans hefur ekkert upplýsingagildi fyrir frásögnina. Þetta er ritstjórnarlegt val sem hefði mátt sleppa.
