Bakkað ef fólk hefur nógu hátt og kærir nógu mikið

Greinin er í reynd einhliða viðtal við einn aðila í ágreiningsmáli og er birt sem ritstjórnarefni, sem gerir framsetningu hennar enn vandmeðfarnari. Guðrún Ágústa fær víðtækt rými til að túlka úrskurðinn, fullyrða brot á meðalhófs- og jafnræðisreglu og draga ályktanir um hvað ráði för. Enginn fulltrúi úrskurðarnefndarinnar, kærenda eða borgaryfirvalda fær að svara; sjónarhorn þeirra sem kærðu er algjörlega fjarverandi. Þetta er sérlega ábótavant þar sem kjarni fréttarinnar snýst um lagalegan úrskurð sem ber með sér ákveðna forsendur, en þær forsendur eru hvergi reifaðar af blaðamanninum sjálfum. Lesandinn fær eingöngu túlkun eins málsaðila án þess að geta metið hvort hún standist. Samanborið við þá fullyrðingu að jafnræðisregla og meðalhóf hafi verið brotin hefði verið eðlilegt að vitna beint í úrskurðinn eða leita eftir umsögn frá úrskurðarnefndinni. Greinin er sannreynanleg að hluta, þar sem vísa má í opinbert útvarpsdagskrá og úrskurðinn sjálfan, en blaðamaðurinn gerir ekkert til að staðreyna eða setja í samhengi þær fullyrðingar sem viðmælandinn setur fram.