Haraldur Ólafsson skrifar: Nei takk hvílir á styrkum stoðum skynsemi og blýþungum rökum

Greinin er birt sem lesendagrein og ber að meta á forsendum skoðunarskrifa. Sem rökstuðningur er hún skýrt skipulögð: höfundur telur upp fjölbreytt sjónarmið gegn ESB-aðild og tengir þau saman í heildstæða röksemdafærslu. Hins vegar er vart um eiginlega rökfærslu að ræða í mörgum liðanna; fullyrðingar eru settar fram sem staðreyndir án þess að vísa í gögn eða dæmi. Til að mynda er minnst á „snjóhengju skulda stórra aðildarríkja" og „ófjármagnaðar lífeyrisskuldbindingar" án nokkurrar tilvísunar í tölur eða heimildir. Fullyrðingin um að ESB hafi „losað sig við hálfrar aldar gamlan og gulltryggðan fiskveiðisamning við Írland" er ekki rökstudd frekar og lesendur hafa enga leið til að sannreyna hana innan greinarinnar. Einnig er staðhæfingin um að Evrópusambandið hafi „lýst yfir stuðningi við málstað" ESB-sinnanna á Íslandi og „sagst mundu beita sér í málinu" sett fram án heimildar eða samhengis. Þetta eru dæmi um það sem skoðanaskrifum ber engu að síður að standa undir: ef vísað er í atburði eða gögn ætti lesandinn að geta rakið þau til uppruna. Á heildina litið er rökstuðningurinn breiður en grunnur, og höfundur nýtir sér frekar úrtíningaaðferð en dýpri greiningu á einstökum atriðum.