Gunnar varar við viðhorfi sem hann þekkir úr eigin störfum – „Þetta er því miður ekki ný hugsun fyrir mér“
Fréttin endursegir aðsenda grein Gunnars Ármannssonar lögmanns á Vísi. Þar varar hann við því viðhorfi að veikindaréttur sé inneign sem starfsmenn geti gengið á án þess að vera óvinnufærir. Tilefnið er athugasemd í umræðu um uppsagnir hjá Reykjavíkurborg.
Aðsend grein á Vísi er eina heimild fréttarinnar. Miðillinn gerir lítið annað en að færa hana í fréttabúning. Uppruna efnisins er heiðarlega getið strax í annarri efnisgrein, en framsetningin breytir skoðun eins lögmanns í frétt án þess að nokkuð bætist við. Fyrirsögnin „Gunnar varar við“ gefur til kynna að eitthvað nýtt sé á seyði, þegar í raun er verið að endurvinna efni annars miðils.
Fullyrðingin um að þetta viðhorf sé útbreitt hvílir eingöngu á starfsreynslu Gunnars. Engin gögn um veikindafjarvistir fylgja. Hvergi er heldur leitað til stéttarfélaga, Reykjavíkurborgar eða sérfræðinga í vinnurétti. Efnið snertir réttindi launafólks og tengist nýlegum uppsögnum hjá borginni, og þá liggur beint við að fá fram annað sjónarhorn.
Til sanngirni skal nefnt að tilvitnanir virðast nákvæmar. Fyrirvari Gunnars, um að ekkert gefi tilefni til að saka starfsmenn borgarinnar um misnotkun, kemst líka skýrt til skila. Lesandinn fær því ekki ranga mynd af afstöðu höfundarins. Hann fær hins vegar enga sjálfstæða blaðamennsku.
