Þversögn íslenskra varna
Skoðunargrein sérfræðings í varnarmálum sem heldur því fram að þversögn ríki milli yfirlýsts vilja Íslendinga til að verja fullveldið og nánast algerrar útvistunar landvarna. Greiningin á fjölþáttaógnum og hernaðarógn er skýrt uppbyggð, en lykilforsendan og tillagan sjálf standa á veikari grunni.
Greinin er birt sem skoðun og því er hún metin á forsendum röksemda, ekki heimildajafnvægis.
Veikasti hlekkurinn er sjálf upphafsforsendan. Höfundur notar niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við ESB sem vitnisburð um vilja þjóðarinnar til að verja landið „með kjafti og klóm“. Þetta er stórt stökk: afstaða til aðildarviðræðna mælir ekki hernaðarlegan varnarvilja, og þar sem öll þversögnin hvílir á þessari jöfnu hefði þurft að styðja hana betur eða setja hana fram með meiri varúð.
Miðhluti greinarinnar er hins vegar vandaður. Höfundur greinir skýrt milli fjölþáttaógna og beinnar hernaðarógnar, og hann er heiðarlegur þegar hann viðurkennir að stjórnvöld hafi bætt netvarnir. Fullyrðingar um að drónavarnir séu „í lamasessi“ og að innviðagagnagrunnar, sérstaklega í heilbrigðiskerfinu, séu illa varðir eru þó ekki sannreynanlegar innan greinarinnar sjálfrar; sérfræðiþekking höfundar kemur í stað tilvísana í áhættumat eða opinberar úttektir.
Tillagan, vopnaðir hermenn í stað öryggisvarða á Keflavíkurflugvelli, er sett fram í lokalínum án kostnaðarmats, lagalegs ramma eða viðurkenningar á að herleysi Íslands sé rökstudd stefna sem aðrir verja. Skörp greining, ófrágengin niðurstaða.
