Alvarlegt þegar gantast er með fullveldi Íslands
Fréttin byggir á viðtali við Pawel Bartoszek, formann utanríkismálanefndar, um símtal Donalds Trumps við Bjarna Benediktsson og kortabirtingu forsetans. Heimildin er nafngreind og beint tilvitnuð, en kjarnafullyrðingin um innihald símtalsins hvílir alfarið á fyrri frétt sömu fréttastofu án frekari útskýringar. Hvorki Bjarni sjálfur né varaformaður nefndarinnar, sem vitnað er til ónafngreindur, koma að málinu.
Burðarásinn í fréttinni, að Trump hafi í tvígang vikið að því hvort Ísland ætti að verða 51. ríki Bandaríkjanna, er ekki sannreynanlegur innan fréttarinnar sjálfrar. Vísað er til þess að „fréttastofa greindi frá í gær“ og þar við situr. Lesandi sem kemur nýr að málinu fær enga vísbendingu um hvaðan upplýsingarnar eru komnar, hvort þær byggja á heimildarmönnum, gögnum eða frásögn þátttakenda. Í eftirfylgnifrétt hefði mátt endurtaka grundvöllinn í einni setningu.
Varaformaður nefndarinnar er borinn fyrir efnislegri gagnrýni, að betra hefði verið að nefndin fengi vitneskju fyrr, en er hvergi nafngreindur. Fyrir því er engin sjáanleg ástæða. Bjarni Benediktsson, sem var hinn aðilinn í símtalinu, er ekki inntur eftir svörum og engin tilraun er skráð til þess.
Fullyrðing Pawels um að önnur lönd á sama landakorti hafi lent í viðskiptaþvingunum er sterk og fer óskoðuð í gegn. Hér vantaði eina spurningu í viðbót: hvaða lönd, hvaða þvinganir? Framsetningin er að öðru leyti hófstillt og orðalagið laust við dramatík.
