ruv.is
2026-06-09 11:30
Leigjandinn vildi hvorki greiða leigu né fara – „Þetta er bara búið að rústa mér fjárhagslega“
Greinin segir sögu Hjörleifs Guðnasonar, leigusala sem segist hafa orðið fyrir miklu fjárhagstjóni vegna leigjanda sem greiddi ekki leigu í marga mánuði. Fréttin byggir nær alfarið á frásögn leigusalans og engin tilraun virðist hafa verið gerð til að ná til leigjandans eða fá sjónarmið hennar.
Einkunn Vitans: 4/10
Mat Vitans
Frétt um leigusala sem tapaði á útleigu er alfarið byggð á hans frásögn. Leigjandinn fær enga rödd, þrátt fyrir alvarlegar ásakanir.
Gagnrýni Vitans
Alvarlegasti gallinn er einhliða uppbygging fréttarinnar. Hjörleifur Guðnason er eini heimildarmaðurinn og frásögn hans er endursögð nánast athugasemdalaust, þar á meðal fullyrðingar um ásetning konunnar („eins og þetta hafi verið planið allan tímann") og ásökun um þjófnað á munum. Leigjandinn fær enga rödd, hvorki í formi beinna tilrauna til að ná til hennar né með formlegri yfirlýsingu um að hennar hafi verið leitað. Þetta er verulegt brot á grundvallarreglum fréttamennsku þegar greinin greinir frá ágreiningi tveggja aðila og ber fram alvarlegar ásakanir. Hins vegar vísar greinin í staðfestanlegar stofnanir og ferla: Félagsþjónustu Reykjavíkurborgar, Héraðsdóm Reykjavíkur og sýslumann, og tiltekur dagsetningar fyrir réttarferlið. Þessi atriði styrkja sannreynanlega umgjörð sögunnar. Framsetningu ber þó að gagnrýna frekar: fyrirsögnin tekur beint undir tilfinningalega yfirlýsingu leigusalans sem meginboðskap fréttarinnar, og allt efnið er rammað þannig að leigjandinn komi út sem illvirki. Engin viðleitni er gerð til að setja málið í samhengi við umræðu um réttindi leigjenda eða þá staðreynd að lögin vernda leigjendur af ástæðu. Fullyrðingin um 1,8 milljón króna skuld er óstudd öðru en orðum Hjörleifs sjálfs; staðfesting frá lögmanni hans eða úr dómsgögnum hefði styrkt trúverðugleika fréttarinnar verulega.
