Deilt um hvort greiðslur til Isavia hafi raskað jafnræði kröfuhafa
Eftirfylgnifrétt um riftunarmál þrotabús Play gegn Isavia þar sem allur kjarni málsins er reistur á ónefndum heimildum blaðsins sjálfs. Lögfræðilegt samhengi er útskýrt af skynsemi, en hvorki Isavia né skiptastjóri fá orðið og engin dómskjöl eru tilgreind.
Fjórum sinnum í stuttri frétt er vísað til „heimilda Viðskiptablaðsins“ og þar liggur allur kjarninn: hvaða greiðslur Isavia fékk, hvert umfangið var og hvað ágreiningurinn snýst um. Lesandinn hefur enga leið til að sannreyna neitt af þessu. Stefnan sjálf er til, hún er skjal með málsnúmeri, en hún er hvergi tilgreind, ekki vitnað í hana og ekki er sagt hvenær hún var þingfest.
Hvorugur málsaðili fær orðið. Isavia er sá sem sagt er hafa fengið ótilhlýðilega greiðslu og á hverju venjulegu ritstjórnarborði hefði verið kallað eftir svörum þaðan, sem og frá skiptastjóra þrotabúsins. Að minnsta kosti hefði mátt segja lesandanum að eftir svörum hafi verið leitað.
Framsetningin er hins vegar til hróss. Fréttin varast að fella dóm og útskýrir skýrt að greiðsla fyrir gjaldþrot nægi ekki ein, heldur þurfi að meta grandsemi og atvik. Sú lögfræðilega umgjörð er sótt í gjaldþrotalögin, sem lesandi getur flett upp. En útskýringin fyllir það rúm sem eigin heimildavinna átti að fylla, og talan 485 milljónir er endurtekin þrívegis án þess að nýju sé við bætt.