Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS

Greinin er birt sem skoðanagrein lesanda og er metin sem slík. Kjarni röksemdafærslunnar hvílir á rannsóknarskýrslu HMS, sem er nafngreind opinber heimild og gefur greininni efnislegan grunn. Höfundur dregur saman lykilniðurstöður skýrslunnar, þar á meðal að brunavarnir hafi ekki virkað sem skyldi, flóttaleiðir hafi verið óaðgengilegar og að HMS meti dauðsfallið sem forðanlegt hefðu brunavarnir verið í lagi. Þetta er sæmilega vel rökstutt og lesandinn getur leitað að skýrslunni til staðfestingar. Það sem dregur úr skoðanagreininni er að í seinni hlutanum hverfur rökstuðningurinn og höfundur grípur til tilfinningalegra ákalla og endurtekinna orðræðuspurninga sem bæta litlu við greiningu málsins. Fullyrðingin um að „sama hvert litið er í málefnum barna virðist kerfið eiga í alvarlegum vanda" er víðtæk og óstudd frekari gögnum. Samanburðurinn við einkarekin hótel er áhugaverður en ósannaður; höfundur viðurkennir sjálfur að þetta sé ágiskun. Sem skoðanagrein er þetta ásættanleg framsetning á mikilvægu máli, en rökin mættu vera skarpari og æskilegt væri að hemja tilfinningaflóðið til að greinin fengi meira vægi.