Ljós í óreiðu samtímans
ruv.is 841 gr. 6.2
heimildin.is 103 gr. 6.2
visir.is 1945 gr. 5.9
vb.is 454 gr. 5.8
mbl.is 641 gr. 5.6
dv.is 611 gr. 5.2
mannlif.is 120 gr. 4.6
nutiminn.is 106 gr. 4.4
ruv.is 841 gr. 6.2
heimildin.is 103 gr. 6.2
visir.is 1945 gr. 5.9
vb.is 454 gr. 5.8
mbl.is 641 gr. 5.6
dv.is 611 gr. 5.2
mannlif.is 120 gr. 4.6
nutiminn.is 106 gr. 4.4
mbl.is 2026-06-09 16:40

5% arðsemi ekki ofurhagnaður

Greinin flytur ræðu bankastjóra Arion banka á málþingi Samtaka fyrirtækja í fjármálaþjónustu þar sem hann mótmælir hugmyndum um aukna skattheimtu á banka. Engin gagnrýnin sjónarmið eða óháðir sérfræðingar koma fram. Greinin er í raun vettvangur fyrir einn aðila til að setja fram sín rök án þess að þau séu prófuð.

Einkunn Vitans: 4/10
Mat Vitans
Frétt mbl.is er í raun endursögn á erindi bankastjóra án gagnrýninnar raddar. Fyrirsögnin tekur undir rök bankans og engin sjálfstæð heimild styður fullyrðingarnar.
Gagnrýni Vitans
Greinin er birt sem ritstjórnarefni en er í reynd endursögn á einu erindi frá bankastjóra Arion banka á vettvangi hagsmunasamtaka bankanna sjálfra. Ekkert er gert til að vega eða meta fullyrðingar Benedikts Gíslasonar. Hann heldur því meðal annars fram að samanlagður hagnaður bankanna þriggja hafi í raun aðeins verið 36 milljarðar umfram áhættulausa ávöxtun, en þessi reikniaðferð er umdeild og hefði þurft að fá umsögn óháðs hagfræðings eða a.m.k. tilvísun í opinber gögn til að lesandinn gæti metið hana sjálfur. Sömuleiðis er samanburður við Norðurlöndin settur fram án þess að vísa í ákveðna skýrslu eða gagnagrunn; lesandinn verður að treysta bankastjóranum á orði. Þrjú meginatriði veikja fréttina sem blaðamennsku. Í fyrsta lagi er raddflóran algjörlega einsleit: enginn fulltrúi ríkisstjórnarinnar, enginn hagfræðingur utan bankakerfisins og enginn fulltrúi neytenda fær að svara. Í öðru lagi er framsetning fyrirsagnarinnar athyglisverð; hún tekur beinlínis undir rök bankastjórans („5% arðsemi ekki ofurhagnaður") og gerir fullyrðingu hans að staðhæfingu í fyrirsögn, sem er ritstjórnarlegt val sem ýtir undir eina túlkun. Í þriðja lagi vantar samhengi um hvers vegna ríkisstjórnin hyggst auka skattheimtu; áform hennar eru aðeins nefnd í almennri tilvísun en aldrei útskýrð, sem gerir lesandanum ómögulegt að meta hvort rök bankastjórans eigi við.
← Til baka á forsíðu