Vildi ógilda þjóðaratkvæðagreiðsluna en fékk nei
Frétt um úrskurð úrskurðarnefndar kosningamála sem hafnaði kröfu um ógildingu þjóðaratkvæðagreiðslunnar um aðildarviðræður við Evrópusambandið. Byggt er á frumgagni, úrskurðinum sjálfum, og nefndarmenn eru nafngreindir. Umfjöllunin er nákvæm en þröng.
Grunnurinn er traustur: úrskurður stjórnsýslunefndar, dagsettur, með nafngreindum nefndarmönnum og skýrri rakningu á röksemdum. Lesandi getur flett úrskurðinum upp og sannreynt hvert atriði. Vísanir í samþykkt Alþingis 28. maí, álit Feneyjanefndar Evrópuráðsins og aðkomu Lagastofnunar Háskóla Íslands eru allar staðfestanlegar. Þetta er rétt unnin frétt af opinberu skjali.
Hitt vantar. Hvergi er beint orðrétt vitnað í úrskurðinn, heldur er allt endursagt, og þegar deiluefnið er nákvæmlega orðalag og framsetning skiptir orðalag úrskurðarins máli. Kærandi er ónafngreindur án þess að skýrt sé hvers vegna, og engin tilraun virðist gerð til að ná tali af honum eða landskjörstjórn.
Samhengið er líka þunnt. Niðurstaða þjóðaratkvæðagreiðslunnar sjálfrar kemur hvergi fram, þótt hún sé forsenda þess að meta hvort meintir annmarkar hefðu getað haft áhrif á úrslit. Þá er sú athyglisverða staðreynd að kæran barst fjórum dögum fyrir kjördag nefnd en látin liggja óútskýrð. Rétt unnið, en ekkert umfram það allra nauðsynlegasta.
