Gagnleg skýrsla án niðurstöðu

Greinin er ritstjórnarefni í viðtalsformi og ber það skýrlega með sér; hún kynnir skýrslu og ræðir hana við sérfræðing. Heimildirnar eru skýrar og nafngreindar: Arnaldur Sölvi Kristjánsson er kynntur með titlum og hlutverkum, og Catherine L. Mann er kynnt sem höfundur skýrslunnar og vitnað til ummæla hennar úr Kastljósi. Einnig er vísað í seðlabankastjóra og umræður á Alþingi og í Silfrinu, sem gefur ákveðið samhengi. Gott er að greinin dregur fram bæði kosti og galla evruupptöku og notar dæmi eins og Spán og Ítalíu til stuðnings; þetta eflir sannreynanlega umræðu. Veikleikinn er hins vegar sá að einungis einn viðmælandi ber ábyrgð á greiningunni, og enginn gagnrýnisrödd er leituð til; hvorki hagfræðingur á öndverðum meiði né fulltrúi stjórnmála eða verkalýðshreyfingar fær að svara. Fyrirsögn stjórnarráðsins um að kostnaður krónunnar sé líklega meiri en ábatinn er nefnd sem umdeild, en lesandinn fær ekki beina tilvísun í hvar í skýrslunni þetta snúningspólitíska atriði á sér stoð eða ekki. Þá er lítill fréttamannlegur viðbótarþáttur; greinin er í raun endursögn á viðtali, sem takmarkar dýpt hennar sem sjálfstæð ritstjórnargreining. Fyrir ritstjórnarefni er framsetningin þó hófleg og hlutlæg í tón, og heimildirnar eru raunverulegar.