Sigmundur opnar „pakkann“ fyrir kjósendur
Nútíminn tekur Facebook-innlegg Sigmundar Davíðs og gerir meira en að endurbirta það: fréttin fer sjálf í samningsrammann ESB frá 2010, lýsir innihaldi hans og bætir við samhengi frá upplýsingavef Landskjörstjórnar. Á móti kemur að engin sjálfstæð rödd er fengin til að svara, og lokahluti fréttarinnar staðfestir sjónarmið Sigmundar með eigin orðum ritstjórnar.
Það sem lyftir þessari frétt yfir venjulega endurbirtingu er að blaðamaðurinn les frumskjalið. Í stað þess að láta innleggið standa eitt er farið yfir samningsrammann sjálfan: markmiðið um aðild, kröfuna um að taka upp regluverkið, þröngar heimildir til tímabundinna undanþága og samræmingu utanríkisstefnu. Millititillinn „Ekki fullgerður aðildarsamningur“ er beinlínis heiðarlegur; þar leiðréttir fréttin sjálf hugsanlegan misskilning um að skjalið sé tilboð til Íslands. Tilvísun í Landskjörstjórn er sannreynanleg og vel valin.
En síðan kemur setningin sem breytir eðli textans: „Það breytir hins vegar ekki því sem Sigmundur vekur athygli á.“ Þar hættir fréttin að lýsa og byrjar að staðfesta. Í miðri kosningabaráttu um þjóðaratkvæðagreiðslu er þetta ekki hlutlaus framsetning heldur stuðningur við túlkun eins flokksformanns, án þess að nokkur á öndverðum meiði fái orðið. Hvorki utanríkisráðuneytið, fyrri samningamenn né fræðimaður um Evrópumál er kallaður til, þótt þar sé auðsótt mál og nákvæmlega það sem hefði gert fréttina fullgilda.
Smærri atriði draga líka niður: ekki er tilgreint hvar Sigmundur skrifar, og sama efnisgreinin um framgang viðræðnanna birtist tvisvar, sem er ritstjórnarleg óvarkárni. Niðurstaðan er frétt sem gerir raunverulega heimildavinnu en klárar hana ekki; lesandi fær góða lýsingu á skjalinu, en aðeins eina túlkun á því hvað það þýðir fyrir yfirstandandi umræðu.
