Eftirspurn eftir meiri raforku aðallega frá gagnaverum
Fréttin fjallar um vaxandi eftirspurn gagnavera eftir raforku á Íslandi, byggð að mestu á viðtali við framkvæmdastjóra sölu hjá Landsvirkjun. Hún styðst einnig við greiningu Samtaka iðnaðarins, verðyfirlit Umhverfis- og orkustofnunar og gögn Raforkueftirlitsins. Fjallað er um verðþróun, áhættu, rafmyntagröft og mögulegt gagnaver við Húsavík.
Gagnrýni Landverndar fær aðeins eina setningu og er notuð sem kveikja að spurningu. Svarið kemur frá Landsvirkjun en ekki frá Björgu Evu Erlendsdóttur. Fullyrðingin um að rafmyntagröftur sé „enginn eða mjög lítill“ stendur því ómótmælt. Sama gildir um að fyrirtækið sé „alltaf tryggt“ og þekki viðskiptavini viðskiptavina sinna. Þetta eru einmitt þau atriði sem eru umdeild. Hér hefði gagnrýnin rödd eða óháður sérfræðingur átt heima.
Blaðamaðurinn vann þó meira en að taka niður viðtal. Verðmunurinn milli álvera og gagnavera er sóttur í opinbert yfirlit og settur fram skýrt. Helmingsfallið í notkun gagnavera er dregið úr gögnum Raforkueftirlitsins og borið undir viðmælandann. Spurningarnar um áhættu og eftirlit eru beinskeyttar. Tölurnar eiga sér nafngreindan uppruna sem lesandinn getur flett upp.
Raddflóran er hins vegar einsleit. Talsmaður seljandans skýrir eftirspurnina, áhættuna og tækifærin, og vísað er í hennar eigin grein á Vísi. Engin rödd frá gagnaverum, Landsneti eða öðrum notendum heyrist. Útkoman er traust fréttaskýring sem hallast að sjónarhorni Landsvirkjunar.
