Engin venjuleg verslun
Framkvæmdastjóri Santé svarar skoðanagrein Sigurðar Egilssonar um sérstöðu áfengis. Hann heldur því fram að sérstaða vöru kalli á skýrar reglur en ekki ríkiseinkasölu, að árangur í forvörnum eigi rætur annars staðar en í ÁTVR og að Sigurður hafi rangtúlkað úttekt landlæknis.
Greinin birtist sem skoðun, en lesandinn fær ekki að vita fyrr en í síðustu línu að höfundur er framkvæmdastjóri Santé og á beinna viðskiptahagsmuna að gæta. Upplýsingin er þó til staðar. Þegar málsgreinin um eftirlitskerfi Santé birtist verður rökfærslan um stund að kynningu á fyrirtækinu.
Að mörgu leyti er greinin vel unnin. Höfundur endursegir málflutning andmælanda síns af sanngirni og vísar í Hagstofuna, úttekt landlæknis, 75. gr. stjórnarskrárinnar og mat ESA, svo lesandinn getur flett því öllu upp. Leiðrétting hans á 7% tölunni er skýr og sannreynanleg.
Veikleikinn felst í ósamkvæmri meðferð orsakasambanda. Höfundur hafnar réttilega því að óbreytt ÁTVR skýri minnkandi unglingadrykkju. Svo notar hann samdrátt í neyslu samhliða vexti netverslunar sem vísbendingu, sem er sama rökvillan um fylgni og orsök, bara í öfuga átt. Söluþróun þriggja vínbúða í Kópavogi segir lítið um heildarneyslu, og þaðan er stórt stökk að fullyrða að aðgengiskenningin hafi „ítrekað“ fallið á prófinu. Fullyrðingin um að tóbaksheildsala haldi ÁTVR gangandi stendur loks án nokkurrar tilvísunar.
