Bætt að­gengi að nýjum lyfjum skilar víð­tækum á­vinningi fyrir sam­fé­lagið

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundar eru skýrt nafngreindir sem formaður stjórnar og framkvæmdastjóri Frumtaka, samtaka frumlyfjaframleiðenda. Þetta gagnsæi er jákvætt: lesandinn veit frá upphafi að um hagsmunaskrif er að ræða. Efnislega er rökstuðningurinn þó einsleitur og einhliða. Eina tölfræðin sem vísað er til, að Ísland hafi einungis tekið upp „um þriðjung" nýrra lyfja, er sótt til Evrópusamtaka frumlyfjaframleiðenda, sem er hagsmunaaðili í málinu. Engin óháð heimild er nefnd til stuðnings og ekkert samhengi gefið: hvaða lyf vantar, hvers konar sjúkdóma varða þau, og hvort önnur lönd hafi tekið þau upp á sambærilegum forsendum? Fullyrðingin um að hærra viðmiðunarverð skili „víðtækum ávinningi" stendur án mótvægis. Kostnaðaraukning ríkisins, sem er augljós afleiðing þess að hverfa frá lægsta verði yfir í meðalverð, er hvergi nefnd eða metin. Allt tal um „fjárfestingu í betri heilsu" er orðræma án tölulegs rökstuðnings. Sem skoðanagrein er þetta vel skrifað og skýrt, en röksemdafærslan er grunnsæ og einþátta: hagsmunaaðili biður um hærra verð og klæðir beiðnina í almenningsheill án þess að takast á við augljósar gagnrökur. Það dregur úr trúverðugleika rökstuðningsins jafnvel í skoðanagreinaformi.