„Óréttlætið einfaldlega æpir á mann“
Fréttin greinir frá gagnrýni Júlíusar Viggós Ólafssonar, varaþingmanns Sjálfstæðisflokksins, á að ríkisstjórnin vilji lengja hámarksrefsingu fyrir alvarleg höfundarréttarbrot í sex ár en fyrir kaup á vændi af barni aðeins í fjögur. Hún byggir á Facebook-færslu hans og ræðu á Alþingi og rekur samanburð hans á refsiramma ýmissa brota.
Facebook-færsla eins varaþingmanns er eina uppspretta fréttarinnar, og fyrirsögnin er tilvitnun í hann. Hvorki Logi Einarsson né Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir fá tækifæri til að svara, þótt þeim sé beint borin á brýn „furðuleg forgangsröðun“. Enginn refsiréttarfræðingur er kallaður til.
Samanburðurinn á refsirömmum er birtur eins og hann kemur frá Júlíusi, án þess að blaðamaður staðfesti tölurnar í almennum hegningarlögum. Þar vantar líka samhengi sem skiptir sköpum: hámarksrefsing segir lítið um dæmdar refsingar, og kynferðisbrot gegn börnum geta fallið undir önnur ákvæði með mun þyngri refsiramma. Ekki er heldur skýrt hvers vegna ráðuneytið leggur til sex ár fyrir höfundarréttarbrot, til dæmis hvort horft sé til samræmis við nágrannalönd.
Útkoman er sú að miðillinn ber boðskap stjórnmálamanns áfram frekar en að segja frétt af honum. Umræðan er lögmæt og fréttnæm, en lesandinn fær aðeins eina hlið á umdeildu máli og engar forsendur til að meta hvort samanburðurinn standist.
