Hvers vegna eru vextirnir lágir, Dagur?

Sem skoðanagrein ber að meta þessa ritsmíð fyrst og fremst á gæðum röksemdafærslu og heiðarleika gagnvart efninu. Höfundur setur fram skýra meginröksemd: lágir evrópskir vextir endurspegli efnahagslega stöðnun, og háir íslenskir vextir stafi frekar af innlendri stefnumótun en gjaldmiðlinum sjálfum. Til stuðnings vísar hann í beint tilvitnun úr viðtali DV við Gylfa Magnússon, sem er sannreynanleg heimild, og í grein Guðmundar Ragnarssonar á Vísi. Þetta gefur lesendum færi á að kanna heimildir sjálfir. Hins vegar er röksemdafærslan á köflum of einsleit. Fullyrðingin um að „stærsta ástæðan" fyrir verðbólgu og háum vöxtum sé skortur á byggingalóðum í Reykjavík er sett fram sem óumdeilanleg staðreynd, en engin gögn eða tilvísanir eru lögð fram henni til stuðnings; þetta er umdeild efnahagsleg greining sem krefst meiri rökstuðnings í skoðanagrein. Ónefndir „ófáir hagfræðingar" eru nefndir sem stoð, án þess að einn einasti þeirra sé nafngreindur, sem veikir röksemdir höfundar. Þá er samanburður á evrusvæðinu einföldun; atvinnuleysi ungs fólks er nefnt án tölulega samhengis og stöðnunin sett fram sem einhlít staðreynd án þess að viðurkenna mismun milli landa á svæðinu. Greinin er vel skrifuð og framsett af skýrri sannfæringu, en hefði orðið sannfærandi ef helstu fullyrðingar væru studdar tölulegum gögnum frekar en almennum staðhæfingum.