„Fyrir utan sjúkrahúsið missti hann meðvitund“
Fréttin er í heild sinni byggð á einni færslu lögmanns á samfélagsmiðli þar sem hann sakar lögregluna á Norðurlandi eystra um ofbeldi og krefst afsagnar lögreglustjóra. Engin viðbrögð eru sótt frá embættinu og engin sjálfstæð staðfesting liggur fyrir á lykilfullyrðingum.
Ein færsla lögmanns ber alla fréttina. Gunnar Gíslason er nafngreindur og það er kostur, en frásögn hans af rafbyssunotkun, innbroti sérsveitar, 68 skráðum málum og meðvitundarleysi fyrir utan sjúkrahúsið stendur óstudd. Ekkert í textanum bendir til að blaðamaður hafi reynt að fá gögn, staðfestingu frá sjúkrahúsinu eða afrit af nokkru skjali.
Alvarlegri er þó jafnvægisleysið. Lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra er nafngreind, sökuð um „ómenningu" innan embættisins og krafin um afsögn, án þess að henni sé gefinn kostur á svari. Eina mótvægið er hálf setning í inngangi um að lögregla hafi talið piltinn hættulegan, án þess að nokkur heimild fylgi. Þarna er nafngreindur embættismaður borinn þungum sökum í fjölmiðli sem hefur ekki hringt í hann.
Þetta er ekki frétt af kæru eða úrskurði heldur endurbirting á málflutningi annars aðilans. Blaðamaður gat óskað eftir umsögn embættisins, spurt hvort málið sé komið til nefndar um eftirlit með lögreglu og beðið eftir svari í sólarhring. Framsetningin gerir málsvörn lögmanns að atburðarás.
