Virkjanir og virðisauki
Indriði Þorláksson hagfræðingur gagnrýnir skýrslu Viðskiptaráðs, „Kraftur í kortunum“, sem leggur til tvöföldun raforkuframleiðslu. Hann heldur því fram að orkufrek starfsemi í erlendri eigu skili þjóðarbúinu litlu, enda renni hagnaðurinn úr landi. Hann segir jafnframt að ráðið rugli saman fylgni og orsakasamhengi þegar það tengir orkunotkun við velsæld.
Sterkasti hluti greinarinnar er gagnrýnin á fullyrðingu Viðskiptaráðs um að „engin rík þjóð notar litla orku“. Höfundur bendir réttilega á að fylgni sanni ekki orsakasamhengi og að hún geti allt eins legið í hina áttina. Greinin birtist í umræðudálki og er metin sem rökfærsla, ekki sem frétt. Á þeim forsendum stendur hún nokkuð vel: tölur eru sóttar til Hagstofu Íslands og ársreikninga, skýrslan er nafngreind og höfundur viðurkennir hreinskilnislega hvar upplýsingar skortir um virðisauka af orkusölu.
Veikleikarnir liggja í ályktunum. Meðaltalsskipting landsframleiðslu, 60 prósent til launa og 40 prósent til fjármagns, er yfirfærð á alla erlenda starfsemi eins og regla, þótt aðstæður einstakra greina séu ólíkar. Höfundur eignar ráðinu einnig ásetning sem hann viðurkennir að komi ekki fram í skýrslunni. Það er túlkun, ekki niðurstaða.
Arður af orkusölu til ríkisins fær stutta og óljósa umfjöllun, og lokasneiðin um túrista og vindmyllugarða er háð fremur en rök. Engu að síður er hér rökstudd og heiðarleg greining frá manni með sérþekkingu.
