Hval­veiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB

Greinin er birt sem skoðun, og ber að meta hana sem slíka. Engu að síður ber höfundi skylda til að rökstyðja fullyrðingar sínar af einhverri sannanlegri nákvæmni. Meginvandinn er að greinin raðar saman atburðum í tímaröð og gefur í skyn orsakasamband án þess að leggja fram eitt einasta sannanleg gögn. Koma Kushner-hjónanna, hvalveiðar Kristjáns Loftssonar og fundur Sigmundar Davíðs í Gautaborg eru lýst sem liðum í samræmdri áætlun, en engin tengsl eru staðfest með heimildum eða skjölum. Fullyrðingin um að hvalveiðar kosti allt að 2,5 milljarða króna á tímabili er sett fram án nokkurrar tilvísunar; lesandinn hefur enga leið til að sannreyna hana. Spurningin „hver borgar reikninginn?" er lögmæt, en höfundurinn svarar henni sjálfur með ábendingu um MAGA-samráð, sem er ástæðulaus ályktun byggð á tilviljunarkenndri tímasetningu. Staðhæfingin um að Jared Kushner sé „erindreki sem þekktur er fyrir að gera vafasama bakdyrasamninga" er sett fram sem staðreynd en ekki studd neinu. Sem skoðanaskrifandi getur höfundur að sjálfsögðu sett fram tilgátur; vandinn er að tilgáturnar eru kynntar sem næstum augljósar án þess að viðurkenna önnur möguleg skýringarlíkön. Greinin er ennfremur skrifuð af manni sem opinberlega berst gegn hvalveiðum, sem grefur undan þeirri hlutlægni sem krafist er til að rökfæra pólitíska samsæriskenningartilgátu. Rökstuðningurinn er veikur og greinin hefði orðið sterkari ef höfundurinn hefði vísað í opinber gögn um rekstur Hvals hf., raunverulegar upplýsingar um heimsókn Kushner-hjónanna eða tiltekna beina tengingu milli MAGA og hvalveiðaiðnaðarins.