„Fyrst og fremst erfitt“
Vísir ræðir við Hildi Björnsdóttur borgarstjóra eftir að stöðugildum í miðlægri stjórnsýslu Reykjavíkurborgar var fækkað um 74 og fimmtíu starfsmönnum sagt upp. Borgarstjóri segir uppsögnum lokið, rökstyður aðgerðirnar með kosningaumboði og boðar frekari hagræðingu í innkaupum, eignasafni og veikindahlutföllum.
Sex milljarðar á ári vegna veikinda og innviðaskuld sem sögð er „ummerki um slæman rekstur“ fyrri meirihluta: þessar fullyrðingar borgarstjóra standa óhaggaðar. Þær eru pólitískt hlaðnar og hefðu kallað á eftirfylgni, til dæmis um hvaðan talan kemur eða hvort minnihlutinn lítur fortíðina öðrum augum. Ekki er heldur sagt hvert hlutfall miðlægrar stjórnsýslu var fyrir aðgerðirnar, svo viðmiðið um 7,5 prósent svífur í lausu lofti.
Skilgreiningin á því hverjir missa vinnuna skiptir mestu, en tilvitnunin sem á að skýra hana segir að skrifstofufólk í Borgartúni og Ráðhúsi sé „í beinni þjónustu við borgarana“, þvert á það sem borgarstjóri virðist meina. Fréttamaður fylgir því ekki eftir og lesandinn situr uppi með mótsögn.
Til hróss má nefna að fréttastofan vann sjálf: eigið viðtal, heimildir frá því um morguninn og samtöl við starfsfólk sem sagt var upp. Rödd þess hóps fær þó aðeins tvær setningar í endursögn. Greinin er augljóslega hluti af stærri umfjöllun, en ein og sér er hún vettvangur borgarstjóra fremur en könnun á málinu.
