Blásið til sóknar í skólamálum eftir niðurstöður PISA
Frétt um tvær tillögur sem borgarráð Reykjavíkur samþykkti í kjölfar PISA-niðurstaðna. Efnið er nánast eingöngu byggt á framsetningu borgarmeirihlutans sjálfs og eina raddirnar eru forseti borgarstjórnar og orðalag tillagnanna. Engin utanaðkomandi rödd, hvorki kennarar, minnihluti né sérfræðingar, kemur að málinu.
Orðalagið afhjúpar upprunann: „blása til stórsóknar“, „taka vel utan um þessa málaflokka“ og „gera líf fjölskyldna í borginni betra“ eru ekki lýsing blaðamanns á ákvörðun, heldur sjálfsframsetning borgarmeirihlutans endurbirt óbreytt. Þegar frétt tekur upp kynningarorðaval valdhafa án nokkurrar fjarlægðar er hún ekki lengur frásögn af ákvörðun heldur liður í henni.
Heimildagrunnurinn er raunverulegur en einsleitur. Samþykktir borgarráðs og PISA-könnunin eru opinber gögn sem lesandinn getur sannreynt, og tímasetningar og ábyrgðarmenn eru nafngreindir. Á móti kemur að aðeins ein rödd fær að tala, Björg Magnúsdóttir, og hún talar í sinn eigin málstað. Kennarasamtökin eru ekki spurð, þótt fréttin fjalli um samtal við kennara. Minnihlutinn í borgarráði fær ekki eina línu. Enginn menntunarfræðingur er kallaður til um hvort snemmtæk íhlutun og styrking íslensku sem annars máls skili þeim árangri sem lofað er.
Það sem hefði mátt gera er einfalt: hringja í tvö símtöl. Eitt í Kennarasamband, eitt í minnihlutann. Sú fjarlægð, sem hér er engin, er það sem greinir frétt frá tilkynningu.
