ESB-þingmaður segir sambandið sjálft reyna að hafa áhrif á kosningar – Íslendingar kjósa um ESB 29. ágúst

Nútíminn sýnir hér athyglisverðan tvöfaldan karakter: annars vegar er greinin einföld miðlun á ummælum tveggja þingmanna á Evrópuþinginu, hins vegar er hún meðvitað hönnuð til að hafa áhrif á íslenska umræðu um ESB-aðild. Fyrirsögnin og uppbygging greinarinnar tengja saman ummæli Panayiotou og íslenska þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst þannig að lesandinn fær þau skilaboð að ESB sé ógn við lýðræði, einmitt þegar Íslendingar eiga að kjósa. Þetta er ekki tilviljun, heldur ritstjórnarlegt val. Á jákvæðu nótunum sýnir greinin ákveðinn aga: hún tekur réttilega fram að Panayiotou leggi ekki fram gögn til stuðnings fullyrðingum sínum og að ummæli hans séu ekki sönnun fyrir ólögmætum afskiptum. Þetta er virðulegt og nauðsynlegt. Greinin nefnir einnig að Panayiotou sjái jákvæðar hliðar á ESB-samstarfi og sé ekki á sömu línu og Anderson í öllu. Hins vegar vantar verulega í heimildir og jafnvægi. Enginn sérfræðingur eða fræðimaður er spurður um ummælin, enginn talsmaður ESB eða íslenskra aðildarsinna fær að bregðast við, og ekkert er sagt um að Panayiotou og Anderson tilheyri báðir harðlega ESB-gagnrýnum öfgaflokkum á Evrópuþinginu, sem skiptir máli fyrir mat á trúverðugleika þeirra. Christine Anderson er þingmaður AfD, þýsks öfgahægriflokks; það er mikilvægt samhengi sem lesandinn fær aldrei. Heimildin er eitt viðtal á samfélagsmiðli og engin tilraun er gerð til að sannreyna kjarnafullyrðinguna um afskipti ESB af kosningum í Moldóvu. Greinin er birt sem ritstjórnarefni en virkar meira eins og málflutningur gegn ESB-aðild, vafinn inn í fréttaform.