Hvað ertu hræddur við, Jón Pétur Zimsen?

Greinin birtist sem skoðun og ber það skýrt með sér. Höfundur gerir vel við sig í nokkru. Hann viðurkennir eigin mistök úr fyrri grein, hann dregur skýra línu á milli þess að nefndir forystumenn styðji hugmynd og þess að bindandi samþykkt liggi fyrir, og hann vísar í tiltekna skýrslu fjármála- og efnahagsráðuneytisins með þremur tölulegum fullyrðingum (77% útflutningur til EES, gjaldeyrisforði 20% af VLF, sveiflukennt fjármagnsflæði). Þetta gefur lesandanum sannreynanlega viðmiðunarpunkta sem lyfta greininni upp úr hinu dæmigerða skoðanaskrifti. Söguleg dæmin um viðbragðssveitir ESB og tilvik þar sem þær voru ekki notaðar (Kongó, Chad, Líbýa) styrkja röksemdarfærsluna enn frekar og sýna vilja til að byggja málflutning á atburðum, ekki bara tilfinningum. Hins vegar verður að nefna takmarkanir. Skýrsla ráðuneytisins er ekki nánar tilgreind, hvorki heiti hennar né hvenær hún kom út, og lesandinn getur ekki auðveldlega sannreynt tölurnar án frekari upplýsinga. Fullyrðingin um að viðbragðssveitir ESB hafi „aldrei, ekki einu sinni, verið sendar í hernaðaraðgerð" er djarft orðað; ESB Battlegroups hafa vissulega ekki verið beitt í bardaga en ESB hefur rekið hernaðarlegar aðgerðir (EUFOR) á öðrum grunni, og greinarmunurinn er mikilvægur ef höfundur vill halda fullkomnu nákvæmni. Tónninn verður líka of persónulegur þegar höfundur ítrekar „hvað ertu hræddur við" og segir þingmanninum að „búa til ótta"; slíkt vinnur á móti yfirlýstri kröfu um að tala „út frá staðreyndum." Sem skoðanagrein er þetta þó vel yfir meðallagi: skipulögð röksemdafærsla með sannreynanlegum gögnum og heiðarlegri viðurkenningu á eigin frágangsvillum.