Megi ekki „kæfa vaxtarbrodda í fæðingu“
Þingfrétt af óundirbúnum fyrirspurnatíma þar sem Árni Helgason spyr Loga Einarsson út í afskipti fjölmiðlanefndar af hlaðvörpum. Beinar tilvitnanir í báða þátttakendur eru nákvæmar og skýrt merktar, en fjölmiðlanefnd sjálf, sem er gagnrýnd harðlega, fær hvergi orðið. Fréttin bætir engu samhengi við það sem sagt var í þingsal.
Fjölmiðlanefnd er sökuð um að beita dagsektum, senda þáttastjórnendum bréf og forgangsraða vitlaust. Nefndin fær ekkert svar í fréttinni. Hér er um nafngreint stjórnvald að ræða og ákvarðanir þess eru opinberar; það hefði kostað eitt símtal eða eina uppflettingu að staðfesta hvaða sektarákvarðanir liggja fyrir og á hvaða grunni. Þess í stað stendur fullyrðing þingmanns ein eftir.
Annað sem vantar: hvað segja fjölmiðlalögin í raun um skráningarskyldu? Ráðherra fullyrðir að íslensk löggjöf gangi lengra en á Norðurlöndunum. Sú staðhæfing er áhugaverð og alveg ósannreynd innan fréttarinnar.
Það sem er vel gert er umritunin sjálf. Tilvitnanir eru heilar, samhengi umræðunnar skýrt og skil milli spurningar, svars og andsvars vel afmörkuð. Lesandinn fær rétta mynd af því sem fram fór í þingsal. Fyrirsögnin dregur fram afreglunarsjónarmiðið, sem er vissulega niðurstaða beggja ræðumanna, en um leið eina sjónarhornið sem fréttin miðlar. Rútínuverk, skilvíslega unnið, án þess að nokkuð sé bætt við.
