Er þetta ekki nóg?
Oddviti sveitarstjórnar Húnaþings vestra telur upp tölur um framlag landsbyggðarinnar til útflutnings, orku og veiða. Hann stillir þeim upp gegn hækkun veiðigjalds og kílómetragjalds og breytingum á Loftbrú. Niðurstaða hans er að ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur sé haldin landsbyggðahatri.
„Stækt landsbyggðahatur“ sem kalli á klínískan sálfræðing er fullyrðingin sem ber greinina uppi, en hún er hvergi rökstudd. Textinn birtist sem skoðanagrein og er því metinn á forsendum rökfærslu, ekki jafnvægis. Höfundur gerir ríkisstjórninni upp hvatir í stað þess að takast á við rök hennar fyrir hækkun veiðigjalds og kílómetragjalds eða breytingum á Loftbrú. Lesandinn fær aldrei að vita hver þau rök eru.
Tölurnar eru margar og nákvæmar: 38,9% vöruútflutnings, 53,4 milljarðar í fiskeldi, 90,4% hækkun á þorski. Engin þeirra er eignuð heimild, þótt flestar mætti sannreyna í opinberum gögnum Hagstofu eða Fiskistofu. Í grein sem hvílir nær alfarið á tölum hefði ein setning um uppruna þeirra styrkt málflutninginn verulega.
Veikasti hlekkurinn er samanburðurinn á því hvar verðmæti verða til og hver ber byrðarnar. Útgerðir greiða veiðigjald, ekki íbúar, og að höfuðborgarsvæðið „greiði“ 15% gjaldsins segir lítið um hver beri það í raun. Viðlagið „Er þetta ekki nóg?“ er áhrifaríkt stílbragð en kemur ekki í stað röksemda.