Altækar reglur um símafrí gætu flækt málin

Greinin er ritstjórnarefni, ekki pistill eða skoðunargrein, og ber því að meta hana sem frétt. Hún byggir nánast alfarið á einum heimildarmanni: Mjöll Matthíasdóttur, formanni Félags grunnskólakennara. Sjónarmið hennar eru skýrt framsett og rökstudd, en fréttinni vantar verulega jafnvægi. Reykjavíkurborg og mennta- og barnamálaráðuneytið eru nefnd sem aðilar sem hafa boðað símafrí og kynnt drög að reglugerð, en hvorugum aðila er gefinn kostur á að svara gagnrýni Mjöllar. Enginn foreldri, nemandi eða annar fagaðili fær að tjá sig. Þetta er verulegur ágalli þegar fyrirsögnin gefur til kynna að altækar reglur „gætu flækt málin"; sú fullyrðing er fyrst og fremst sjónarmið Mjöllar en er birt sem nokkurs konar staðreynd í fyrirsögn. Framsetningin ýtir þannig undir eina túlkun málsins. Vert er að nefna að sumar fullyrðingar, til dæmis um kostnað við geymslu síma og skort á fjármögnun námsgagna, eru ekki studdar tilvísunum í tölulegar heimildir eða opinber gögn, þótt þær gætu að hluta til verið staðfestanlegar í fjárlögum eða opinberum skýrslum. Fréttaritun af þessu tagi ætti að lágmarki að innihalda svör frá ráðuneytinu eða Reykjavíkurborg, annars verður hún í raun vettvangur fyrir einn aðila í stað upplýsandi fréttaflutnings.