Hægrisveiflan ýkta
Egill Ö. Hermannsson, sem situr í framkvæmdastjórn Ungs jafnaðarfólks, svarar grein Samúels Guðmundssonar um hægrisveiflu ungs fólks. Hann telur sveifluna ýkta og vísar í kannanir um fylgi ungra karla. Hann gagnrýnir einnig tengingu húsnæðisvanda við hælisleitendur og sýn Samúels á femínisma.
„Ég þykist vita að eistun á þér séu ekki svo stór“: pistillinn hefst sem málefnaleg andsvör en endar sem persónuleg ofanígjöf. Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur gerir réttilega grein fyrir tengslum sínum við Ungt jafnaðarfólk. Hún er því metin á rökum, ekki jafnvægi.
Sterkustu hlutarnir eru tilvísun í kannanir Prósents og Maskínu og greinarmunurinn á leiðréttum og óleiðréttum launamun, sem gefur lesanda raunverulegt tæki til að meta umræðuna. Tölurnar hanga þó ekki saman. Fyrst er stuðningur ungra karla við Miðflokkinn sagður 15,6%, síðar er Samúel sagður tala fyrir „14% ungs fólks“. Hópurinn breytist og talan líka, án skýringar. Þá er fullyrt að meðalaldur fyrstu kaupenda hafi staðið í stað í 20 ár og að hælisleitendur hafi „ekkert“ með fasteignaverð að gera. Engin gögn fylgja þeim fullyrðingum sem lesandinn gæti flett upp.
Mesti veikleikinn snýr að heiðarleika gagnvart andmælandanum. Skoðanir Samúels eru iðulega endursagðar með „virðist“, og lokakaflinn beinist að manninum sjálfum fremur en rökum hans. Það veikir annars gilda ábendingu um fórnarlambshugsun.
