Vilja nota bílinn minna en kerfið heldur þeim við stýrið
Greinin fjallar um niðurstöður tveggja ára rannsóknarverkefnis Reykjavíkurborgar og Háskóla Íslands um ferðavenjur á höfuðborgarsvæðinu. Þar kemur fram að um þriðjungur þeirra sem aka til vinnu vildi frekar ferðast með öðrum hætti en að ferðatími, bílastæði og dagleg erindi haldi fólki í bílnum. Umfjöllunin er studd gögnum TomTom, stöðu Borgarlínu á Suðurlandsbraut og viðtölum við vegfarendur í Skeifunni.
Fyrirvarakaflinn í lok greinarinnar lyftir henni yfir venjulega frétt af könnun. Blaðamaður bendir sjálfur á að gögnin byggi á netkönnun sem dreift var á samfélagsmiðlum, að konur og háskólamenntaðir séu hlutfallslega fleiri í úrtakinu en meðal íbúa og að ferðavenjur byggist á sjálfsmati svarenda. Slík hreinskilni um takmarkanir gagna er sjaldgæf. Sama gildir um útskýringu líkindahlutfalla og þá athugasemd rannsakenda að tengsl sanni ekki orsök.
Heimildagrunnurinn er breiður: lokasamantekt verkefnisins, ritrýnd rannsókn, gögn TomTom og dagsettar ákvarðanir um Suðurlandsbraut, þar sem bæði meirihlutinn og Samfylkingin fá að skýra afstöðu sína. Viðmælendur í Skeifunni eru valdir af kostgæfni. Arnar, sem kemur alltaf akandi, og Daði, sem sér sjarma í óreiðunni, vega upp á móti gagnrýnni röddum.
Gallarnir eru tveir. Enginn rannsakandi er nafngreindur eða spurður og ritrýnda rannsóknin er hvorki nefnd með titli né birtingarstað. Blaðamaður tekur fram að samantektin sé stytt útgáfa ítarlegrar skýrslu en virðist ekki hafa leitað í hana. Fyrirsögnin setur auk þess túlkun skýrslunnar, að „kerfið“ haldi fólki við stýrið, fram sem staðreynd. Meginmálið er varkárara en fyrirsögnin.
