Hvert í fjandanum erum við eiginlega komin sem samfélag?
Skoðanagrein á Vísi þar sem stjórnandi hlaðvarpsins Týndu Strákarnir tengir saman brunann á Stuðlum, kostnað við vistun barna, skipulagða brotastarfsemi, deilur innan SÁÁ og stuðning Íslands við Úkraínu. Höfundur krefst þess að ábyrgð fylgi valdi og kallar eftir harðari stefnu í útlendingamálum og breyttri forgangsröðun ríkisfjár.
Höfundur greinir strax frá tengslum sínum við Stuðlamálið: faðir drengsins sem lést stýrir hlaðvarpinu með honum. Slík hreinskilni er til fyrirmyndar í skoðanagrein. Röksemdirnar hvíla að mestu á heimildum sem lesandi getur flett upp, svo sem úttekt Húsnæðis og mannvirkjastofnunar, frétt RÚV frá 27. október, umfjöllun Kveiks og skýrslu ríkislögreglustjóra. Höfundur gætir þess líka að geta þess að formaður SÁÁ hafni ásökunum og að réttarstaða sakbornings jafngildi ekki sekt.
Veikasti hlekkurinn er fullyrðingin um að stjórnendur Stuðla séu enn við störf, sem byggist á „upplýsingum sem ég hef aflað“. Lesandinn getur ekki sannreynt hana, og hún beinist að hópi sem auðvelt er að bera kennsl á. Úkraínutölurnar eru sagðar koma úr „upplýsingum sem birtust í október“ án þess að uppruninn sé nefndur.
Rökfærslan rennur einnig til á einum stað. Skýrsla lögreglunnar lýsir því að brotahópar leiti uppi umsækjendur um vernd, sem bendir fremur til þess að þeir séu misnotaðir en að þeir séu gerendur. Höfundur notar hana engu að síður sem stoð undir kröfu um hert landamæraeftirlit. Að öðru leyti er greinin heiðarleg, viðurkennir takmörk eigin samanburðar og heldur sig við rök fremur en upphrópanir.
