Aðalmeðferð í Dettifossmálinu í uppnámi vegna ljósmyndar af vodkaflöskum - „Ég mun kæra“
Bein frétt úr dómsal þar sem blaðamaður er á staðnum og lýsir ágreiningi um framlagningu ljósmyndar áður en aðalmeðferð hófst. Frumheimild er eigin viðvist, en nafngreining sakborninga er fengin að láni frá Vísi þótt mennirnir njóti nafnleyndar í ákæru og dagskrá dómstóla. Frásögnin slær líka föstu því sem enn er aðeins ákæruatriði.
Nafnleyndin er stærsta atriðið hér. Fréttin segir sjálf að mennirnir njóti nafnleyndar í ákærum, úrskurðum og dagskrá dómstólanna, en nafngreinir þá samt og skýtur ábyrgðinni yfir á „fréttir Vísis“. Þar er heimildakeðjan þynnt: miðillinn tekur ekki sjálfstæða ákvörðun um nafngreiningu heldur vísar til annars fjölmiðils. Það er ritstjórnarleg ákvörðun sem hefði þurft röksemd í textanum.
Framsetningin gengur líka lengra en gögnin leyfa. „Efnið var flutt til landsins frá Bremerhaven“ er sett fram sem staðreynd, ekki sem það sem ákæruvaldið heldur fram. Í máli sem er á fyrsta degi aðalmeðferðar skiptir þessi greinarmunur öllu.
Einn sakborningur er nefndur Sævar Örn Hilmarsson en síðar er talað um verjanda „Sævars Þórs“. Lesandi getur ekki vitað hvort um sama mann sé að ræða, og í frétt sem byggir á nafngreiningu er það ekki smáatriði. Hvorki verjendur né sækjandi eru nafngreindir, þótt tilvitnunin í fyrirsögn sé þeirra. Beina viðvistin í dómsal 101 er raunverulegur styrkur; úrvinnslan er kærulausari en efnið býður upp á.
