Færsla Snorra í gær vakti mikla athygli og sumum sárnaði töluvert- „Þar fór Miðflokkurinn! Til hamingju með fylgishrunið“

Greinin býður upp á nafngreindar heimildir, meðal annars Svein Andra Sveinsson lögmann, Gunnar Hörð Garðarsson samskiptastjóra, Eirík Örn Norðdahl rithöfund, Gunnar Smára Egilsson ritstjóra og Þórð Víking Friðgeirsson lektor. Þetta er styrkur og gefur lesandanum möguleika á að sannreyna ummælin. Á hinn bóginn eru heimildir greinarinnar nánast eingöngu gagnrýnendur Miðflokksins eða Trump; enginn þingmaður flokksins, enginn talsmaður formannsstofu og enginn stuðningsmaður Trump fær raunverulegt rými til að svara, nema í formi ónafngreindra athugasemda á samfélagsmiðlum sem eru endurorðaðar en ekki tilvitnað beint í. Þetta skekkir myndina verulega. Greinin bendir réttilega á að Sigmundur Davíð þegji, en hefði þurft að skýra hvort leitað var til hans eða annarra þingmanna flokksins eftir viðbrögðum. Framsetningin nálgast yfirlitsgrein um netumræðu, en tónninn er gagnrýninn á Miðflokkinn á þann hátt að greinin virkar nánast sem gagnrýnigrein frekar en hlutlaus frétt. Til dæmis er síðasta athugsemdin, um eiginkonu lektors sem þekkti Snorra frá æskuárum, tilfinningalegt innskot sem hefur litla fréttaverðmæti en þjónar skýrt pólitísku frásagnarrými. Einnig er erfitt að sannreyna hversu mikil athygli færslan vakti þar sem engar mælanlegar tölur eru gefnar upp. Á heildina litið er heimildarýmið ásættanlegt en jafnvægið brotið.