Orðið á götunni: Landsvirkjun sjái um vindmyllur – ekki kúrekarnir og labbakútarnir
Ritstjórnarpistill í dálkaformi sem krefst þess að Landsvirkjun ein fái að reisa og reka vindmyllur á Íslandi. Röksemdafærslan hvílir á endurteknu orðalaginu „orðið á götunni“ og uppnefnum um ónafngreinda keppinauta fremur en gögnum. Engir mótrökum er svarað og engin fyrirtæki eða aðilar eru nefnd.
Greinin er birt sem ritstjórnarefni, og því metin á forsendum röksemda, ekki heimildajafnvægis. En jafnvel þar bregst hún. „Orðið á götunni“ er notað sjö sinnum sem heimildarígildi: ónafngreindur orðrómur gerður að forsendu fyrir kröfu um lögbundna einokun heillar atvinnugreinar. Enginn af þeim „kúrekum“ sem greinin fordæmir er nefndur, ekkert dæmi er tekið, engin framkvæmd tilgreind.
Tölurnar eru jafn lausar. Tugir milljarða í arðgreiðslur til ríkissjóðs eru sannreynanlegar í ársreikningum Landsvirkjunar, en höfundur vísar hvergi til þeirra. Verkefnið með 28 vindmyllum „gengur gríðarlega vel“ án þess að lesandi fái að vita á hvaða stigi það er. Fullyrðingin um lægri kostnað vegna tenginga við flutningskerfið er sett fram án nokkurs rökstuðnings.
Alvarlegast er þó hvað er ósagt. Krafa um að einn ríkisaðili fái einkarétt á vindorku vekur augljósar spurningar um samkeppnisreglur EES, skipulagsvald sveitarfélaga og fjárfestingargetu. Ekkert af þessu er nefnt, ekki einu sinni til að hafna því. Uppnefni koma í stað röksemda.
