Munurinn sérstaklega mikill í Reykjavík
Ritstjórnargrein Viðskiptablaðsins fjallar um hlutfall íbúða sem seljast undir fasteignamati á höfuðborgarsvæðinu og setur þróunina í sögulegt samhengi. Greinin byggir á eigin samantekt blaðsins úr kaupskrá Húsnæðis- og mannvirkjastofnunar, sem er opinber og sannreynanleg heimild.
Greinin er birt sem ritstjórnarefni og er í eðli sínu greining fremur en frétt. Meginstyrkur hennar er sá að gögnin eru dregin úr opinberum og nafngreindum gögnum, þ.e. kaupskrá Húsnæðis- og mannvirkjastofnunar, og aðferðafræðin er skýrð: bornir eru saman þinglýstir kaupsamningar og gildandi fasteignamat á samningsdegi. Þetta gefur lesendum möguleika á að sannreyna tölurnar sjálfir. Sögulegi samanburðurinn við árin 2009 og 2010 er skýr og bætir samhengi við tölurnar.
Það sem vantar er rödd utan ritstjórnar. Enginn sérfræðingur eða fulltrúi aðila á markaðnum er spurður álits, hvorki úr fasteignageiranum né af hálfu Húsnæðis- og mannvirkjastofnunar eða sveitarfélaga. Greiningin um hvers vegna þetta gerist, þ.e. töf fasteignamats á móti kólnandi markaði, er skynsamleg en byggir alfarið á túlkun ritstjórnar. Þetta er samt viðunandi í ritstjórnargrein, þar sem blaðið tekur ábyrgð á greiningunni sjálft. Allt í allt er þetta vel unnin gagnadrifin grein sem heldur góðu jafnvægi milli tölulegrar staðreynda og útskýringa, þótt hún hefði grætt á að fá utanaðkomandi rödd til að styrkja eða véfengja niðurstöðurnar.
