Jafn­vel brotist inn þegar fólk er heima

Greinin hefur einn nafngreindan heimildamann: Sigrúnu Tryggvadóttur, formann ÍMR. Tilvitnað er í ályktun samtakanna og vísað til þess að tugi innbrota hafi verið tilkynnt á varðsvæði einnar lögreglustöðvar, en lesandinn fær ekki beint viðtal við lögreglu eða tilvísun í opinber gögn lögreglu í fréttinni sjálfri. Blaðamennirnir nefna að fréttastofunni hafi borist ábending um tiltekið innbrot, sem bendir til eigin heimildavinnu, en nánari upplýsingar skortir. Borgaryfirvöldum, sem ályktuninni er beint að, er ekki gefið svigrúm til svara; viðbrögð þeirra eða afstaða lögreglu hefðu styrkt fréttina verulega. Tengt efni í fótnum greinarinnar gefur vísbendingu um að lögregla hafi tjáð sig í annarri frétt á sama miðli, en sú nálgun er lausn á vefsíðuhönnun, ekki blaðamennsku innan þessarar greinar. Framsetningin er tilfinningalega hlaðin: orðið „faraldur" kemur bæði frá samtökunum og úr tilvitnun, og blaðamenn taka það beint upp í innganginn án fyrirvara. Þetta gerir fréttina einhliða í framkomu, þótt efnið sjálft sé réttmætt umfjöllunarefni. Heilt yfir er þetta ásættanleg en frekar grunnsýn frétt sem hefði orðið betri ef lögreglu og borgaryfirvöldum hefði verið hringt.